Een tandarts als nalatenschap
Is het zo dat je altijd een tandarts blijft, zelfs na de dood, of houdt het op zodra je niet langer BIG-geregistreerd bent? Die vraag kwam bij me op toen mijn vader onlangs overleed en we de rouwadvertentie moesten opstellen. Moest daar naast echtgenoot, vader en opa ook nog 'tandarts' bij staan, ook al was hij al 27 jaar met pensioen? Er was niet zomaar iemand heengegaan, hij was immers tandarts.
Passie voor het vak
Misschien is de vraag wel of je tandarts bént of alleen werkt als tandarts. Of je buiten patiëntenbehandelingen ook nog actief betrokken bent bij het vak of niet. De bevlogen tandartsen, zonder noodzakelijkerwijs lid te zijn van een bepaalde club, en de tandartsen die op de achtergrond blijven. Bevlogenheid is een keuze, geen verplichting.
Een tandarts van vroeger
In de tijd van mijn vader was bevlogenheid geen keuze. Bijna iedereen was praktijkhouder met alle drukte van dien. Hij had zijn eigen praktijk aan huis (met aanvankelijk maar liefst 12000 patiënten) en werkte maandelijks tijdens zeer drukke weekenddiensten. Het hele dorp kende hem en wist waar hij woonde, dus hij werkte niet alleen als tandarts, hij wás de tandarts. Gedreven tegen wil en dank.
Op zoek naar balans
De balans tussen werk en privé was verstoord, om nog maar te zwijgen over het gebrek aan privacy. Buiten werktijd dook hij onder in Muggenbeet, waar hij al vroeg in zijn carrière een tweede huis had gekocht, net als veel tandartsen uit die tijd ergens anders een toevluchtsoord hadden gevonden. Privacy was voor een dorpsarts misschien niet vanzelfsprekend, maar gelukkig wel te koop.
Genieten na de praktijk
Na 30 jaar hard werken in de praktijk had mijn vader er genoeg van. Het was tijd om te stoppen met werken, maar ook om te stoppen met het tandarts-zijn. Hij verhuisde naar Muggenbeet om daar een nieuw leven te beginnen. Een leven in de natuur, zonder patiënten en volle agenda's. Het was tijd om te genieten en daar hoorde geen tandheelkunde meer bij.
Een blijvende erfenis
Uiteindelijk stond er geen 'tandarts' in de rouwadvertentie, want dat was hij al lang niet meer. Maar toen een week later de condoleances binnenkwamen, waren er verrassend veel van voormalige patiënten, ondanks dat hij al 27 jaar met pensioen was. Mijn vader had het vak dan al lang vaarwel gezegd, maar voor zijn patiënten was hij nog altijd hun tandarts, zelfs na zijn dood.
Jerry Baas
