Net zoals we onze spullen een vaste plek geven in huis, heeft ook onze tong een ideale rustpositie nodig. Terwijl de tong ons helpt bij eten, slikken, praten, lachen en zoenen, is het belangrijk om te weten waar hij 'thuishoort' wanneer hij even niet in actie is; dit noemen we de tongrustpositie. Binnen de oro-myofunctionele therapie (OMFT) is deze positie cruciaal, net zo belangrijk als de taken die de tong uitvoert tijdens het slikken of praten.
Eerst even voelen
Neem een moment om niets te doen met je mond: niet eten, praten, lachen of zoenen. Alleen voelen.
- Waar bevindt zich je tong? Onderaan, tegen de ondertanden, zwevend, als een hangmatje of tegen het gehemelte?
- Wat is de positie van je lippen? Gesloten of ietsje open?
- Hoe adem je? Door je neus of mond?
Vaak zijn mensen zich niet bewust van deze posities, wat normaal is. Net zoals je niet constant nadenkt over de stand van je schouders, kiest het lichaam automatisch een comfortabele houding.
De rustpositie van de tong
Zelfs tijdens een gesprek is de tong voortdurend in beweging: breed en smal, een gootje vormend, de tanden rakend, op de mondbodem liggend. Maar zodra je stopt met praten en luistert, heeft de tong een rustmoment. Deze rustpositie is essentieel, net zoals je na het schrijven je pen neerlegt, hoort je tong na het praten terug naar zijn rustpositie te gaan.
Waar hoort de tong te liggen?
In een functionele tongrustpositie zijn de lippen ontspannen gesloten en wordt er door de neus geademd. Er is een kleine ruimte tussen de onder- en boventanden. De tong ligt hoog, breed en licht tegen het gehemelte, zonder druk op de tanden.
Probeer het verschil te voelen:
- Laat je tong eerst ontspannen onderaan liggen.
- Breng hem omhoog, met de punt achter de boventanden.
- Voel het middendeel en de zijkanten tegen het gehemelte.
- Zuig lichtjes aan en laat weer los.
De tong moet niet de hele dag krachtig omhoog worden geduwd; de rustpositie hoort ontspannen te zijn.
Waarom is dit belangrijk?
De tong oefent constant kracht uit op de tanden en kaken. Een afwijkende tongrustpositie wordt in verband gebracht met een open beet, scheve tanden en articulatieproblemen. Zelfs snurken en slaapapneu kunnen hierdoor ontstaan. Hoewel een lage tongpositie niet automatisch deze problemen veroorzaakt, spelen groei, anatomie en gewoonten ook een rol. Voor een OMFT-specialist maakt de rustpositie deel uit van een groter geheel.
Observeer ook je kind
Kijk naar je kind terwijl het tv kijkt, tekent of een spel speelt: zijn de lippen gesloten, wordt er door de neus geademd? Wat gebeurt er met de mond als het luistert in plaats van spreekt? Voel samen en ontdek samen. Laat kinderen zelf de positie van hun tong ontdekken, want verandering begint bij bewustzijn.
Neem een moment om te voelen
Sluit kort je mond, adem rustig door je neus en voel opnieuw: waar bevindt zich nu je tong? Het begint met het bewust worden van de positie van je tong in rust, zodat na alle activiteiten van de dag de tong zijn ideale rustpositie kan vinden.
